၁၀၀ စင်တီဂရိတ်အပူခါးကို ဖောက်ထွင်းခြင်း – ရေအပူခါးသည် အပူခါးမြင့်မားသော အပူခါးများကို ရှာဖွေရန် ဆိုလီနွိုက်ဗားလ်ကို အသုံးပြုသည့် အပူခါးထိန်းညှိစနစ်

စက်မှုလုပ်ငန်းတွင် အပူခါးထိန်းညှိမှုအတွက် ၁၀၀ စင်တီဂရိတ်သည် အများအားဖြင့် အခက်အခဲရှိသော အကန့်အသတ်ဖြစ်ပါသည်။ အောက်စီဂျင်ဖိအားအောက်တွင် ရေ၏ ရှိန်ခေါက်အပူခါးဖြစ်သည့် အတွက် ထိုအပူခါးအထက်တွင် ရေသည် ရှိန်ခေါက်ဖြစ်ပြီး အပူလွှဲပေးမှုစွမ်းရည်ကို ဆုံးရှုံးကာ ဘေးအန္တရာယ်များကို ဖော်ပေးပါသည်။ အတိတ်က ထုတ်လုပ်သူများသည် အပူခါးမြင့်မားသော အသုံးပုံများအတွက် ဆီအခြေပြု အပူခါးထိန်းညှိစနစ်များသို့ ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်ခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ထိုသို့သော ပြောင်းလဲမှုများသည် ဆီညစ်ညမ်းမှု၊ ကာဗွန်ကပ်မှုနှင့် ထိန်းသိမ်းမှုစရိတ်များ မြင့်မားခြင်းတို့ကို ဖော်ပေးပါသည်။

အောက်ပါအတိုင်း ရေကို ၁၀၀°C ကျော်သည့်အထိ ယုံကုံစိတ်ချရစွာ အပေါ်သို့ဖောက်ထွက်စေပြီး ၁၂၀°C သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုမိုမြင့်မားသည့် အပူခါန်တွင် တည်ငြိမ်သောအရည်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းနိုင်သည့် နည်းလမ်းရှိပါသလား။ အဖြေမှာ အသေးနုပ်သော သို့သော်လည်း အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတွင် ရှိပါသည်။ ၎င်းမှာ အပေါ်သို့လွန်ကုန်သော ပေါက်ပေါက်ပေါက် (overflow) ပေါက်ပေါက်ပေါက်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ဆိုလီနွိုက်ဒ် ဗာလ်ဗ် (solenoid valve) ဖြစ်ပါသည်။

ရေ၏ အပူခါန်ထိန်းသိမ်းမှုစနစ်များသည် ဘာကြောင့် ၁၀၀°C တွင် ရပ်နေရသနည်း။

အဆိုပါ အပူခါန် ၁၀၀°C ကျော်သည့် နည်းပညာကို နားလည်ရန်အတွက် အရင်ဆုံး ရေးသားထားသော ရေအပူခါန်ထိန်းသိမ်းမှုစနစ်များသည် မည်သည့်နေရာတွင် လုံလေးမှုမရှိသည်ကို သိရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ဖွင့်ထားသောစနစ် (open system) ဖြစ်ပါသည်။ အများအားဖြင့် ရေအပူခါန်ထိန်းသိမ်းမှုစနစ်များသည် ဖွင့်ထားသော တင်က် (tank) ဒီဇိုင်းကို အသုံးပြုပြီး အပေါ်သို့လွန်ကုန်သော (overflow) သို့မဟုတ် လေထုထုတ်သော (vent) ပေါက်ပေါက်ပေါက်ကို လေထုနှင့် ထိတွေ့စေပါသည်။ အပူပေးစက်သည် အလုပ်လုပ်ပြီး ရေ၏အပူခါန်မြင့်တက်လာသည့်အခါ-

၆၀-၈၀°C အထိ အားလုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်ပါသည်။ ရေသည် အရည်အဖြစ် စက်ဝိုင်းလုပ်ပြီး အပူကို ထိရောက်စွာ လွှဲပေးနိုင်ပါသည်။

အပူခါန်သည် ၉၀°C အထိ နီးလာသည့်အခါ ရေတွင် ပါဝင်သော လေသည် အရည်မှ အထုအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အပေါ်သို့လွန်ကုန်သော ပေါက်ပေါက်ပေါက်မှတဆင့် ထွက်ပေါ်လာပါသည်။

အပူခါန်သည် ၁၀၀°C အထိ ရောက်သည့်အခါ ရေသည် အလွန်အမင်း အပူပေးခံရပြီး ရေနောက်မှ ရေငွေ့အများအပြားသည် အပေါ်သို့လွန်ကုန်သော ပေါက်ပေါက်ပေါက်မှ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာပါသည်။

ဤသည်မှာ ပြဿနာဖြစ်ပါသည်။ ရေငွေ့သည် အပူပိုများစွာကို ယူသွားပါသည်။ ထို့အပေါ်တွင် ရေအား အလွန်များစွာ အငွေ့ဖြစ်စေပါက ပန်ပုပ်သည် ကာဗီတေးရှင်း (cavitation) ကို ခံစားရနိုင်ပါသည်။ ထိုအခါ ပန်ပုပ်သည် ရေအား မဟုတ်ဘဲ ရေငွေ့ကိုသာ စုပ်သွားပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ရေစီးဆင်းမှု ပေါ်တွင် အဟောင်းဖြစ်စေပါသည်။ အပူပေးမှု ထိရောက်မှု ကျဆင်းသွားပါသည်။ ထို့အပေါ်တွင် စက်ပစ္စည်းများကို ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် အများအားဖြင့် အမိုးမွှေးစနစ် (open-system) ရေအပူချိန်ထိန်းချုပ်စက်များကို အန္တရာယ်ကင်းသော အလုပ်လုပ်သည့် အပူချိန် ၉၅°C အောက်တွင်သာ အကောင်အထည်ဖော်လေ့ရှိပါသည်။ ထိုအပူချိန်ထက် ပိုမြင့်သော အပူချိန်သို့ သွားရောက်ခြင်းသည် အလုပ်အကျေးဇူးမရှိပါ။

ဆလီနွိုက်ဒ် ဗာလ်ဗ် (solenoid valve) ၏ ဉာဏ်ကွက်သော အခန်းကဏ္ဍ – အပေါက်အလွန်သွေးခြင်းကို ဖိအားထိန်းချုပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း

ဆလီနွိုက်ဒ် ဗာလ်ဗ်ဖြင့် ပိတ်ထားသော စနစ်သည် အခြေအနေအားလုံးကို အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲပေးပါသည်။

အဆင့် ၁ – စတပ်အောက်တွင် ရေဖြည့်ခြင်း – လေကို ဖယ်ရှားခြင်း

စနစ်သည် စတင်လုပ်ဆောင်သည့်အခါ ဖြည့်ပေးသည့် ပန်ပါသည် ရေကို ပိုက်လုံးများထဲသို့ ဖိသို့မှုန်းပေးပါသည်။ ဤအချိန်တွင် ကျော်လွန်သော ရေကို ထုတ်လေ့ရှိသည့် ဆိုလီနွိုက်ဒ် ဗာဗယ်လ်သည် ဖွင့်ထားပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပိုက်လုံးများအတွင်းရှိ လေသည် ရေနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ရောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျော်လွန်သော ရေကို ထုတ်လေ့ရှိသည့် ပေါက်ပေါက်မှ ထွက်သွားပါသည်။ ဤသည်မှာ "လေကို ဖယ်ရှားခြင်း" အဆင့်ဖြစ်ပါသည်။ လေကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားမထားပါက ကျန်ရှိသည့် လေပုံစံသော ဘူးလ်များသည် စီးဆောင်းမှုနှင့် အပူလွှဲပေးမှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေနိုင်သည့် "လေအိတ်များ" ကို ဖန်တီးနိုင်ပါသည်။ စနစ်သည် အပြည့်အဝ ဖြည့်ပေးပြီး လေကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ထိန်းချုပ်မှုစနစ်သည် ဆိုလီနွိုက်ဒ် ဗာဗယ်လ်ကို ပိတ်ရန် အချက်ပေးပါသည်။ ထိုအခါ ရေစနစ်တစ်ခုလုံးသည် အပြည့်အဝ ပိတ်ထားသည့် စီးဆောင်းမှု စက်စနစ်ဖြစ်လာပါသည်။

အဆင့် ၂- အပူပေးခြင်း – ရှေးလေးမှုန်းသည် မည်သည့်နေရာသို့မှ မသွားနိုင်ပါ

အပူပေးသည့် စက်သည် စတင်လုပ်ဆောင်ပြီး ရေ၏ အပူခါးမှုသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာပါသည်။ ၁၀၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ကို ကျော်လွန်သည့်အခါ အရည်အဖွဲ့အစောင်းအနက် အချို့သည် ရှေးလေးမှုန်းအဖွဲ့အစောင်းအဖြစ် ပေါ်လာပါသည်။ သို့သော် ဤပိတ်ထားသည့် စနစ်တွင် ရှေးလေးမှုန်းသည် ဖွင့်ထားသည့် စနစ်တွင် ဖြစ်သကဲ့သို့ ကျော်လွန်သည့် ရေကို ထုတ်လေ့ရှိသည့် ပေါက်ပေါက်မှ ထွက်သွားနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ ထိုရှေးလေးမှုန်းသည် ပိုက်လုံးများနှင့် အပူပေးသည့် အခန်းအတွင်းတွင် ပိတ်မိနေပါသည်။

အဆင့် ၃- ဖိအားနှင့် အပူခါးမှု တစ်ပါတည်း တက်လာခြင်း

ဖမ်းမိသော ရှုပ်ထွေးမှုသည် စုစည်းလာပြီး ပိတ်ထားသောစနစ်၏ အတွင်းပိုင်းဖိအားသည် ဆက်လက်တက်ကြွနေပါသည်။ ရူပဗေဒအရ ရေ၏ အပေါက်ပေါက်ချိန်သည် ဖိအားနှင့် တိုက်ရိုက်အချိုးကျသည်။ လေထုဖိအားတွင် ၎င်းသည် စင်တီဂရိတ် ၁၀၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (°C) ဖြစ်ပါသည်။ စနစ်၏ ဖိအားသည် မှန်းမှန်း ၀.၂ MPa (အော်က်ခ် ၂ ဘာ) ရောက်သောအခါ အပေါက်ပေါက်ချိန်သည် စင်တီဂရိတ် ၁၂၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (°C) အထိ တက်လာပါသည်။ ၀.၅ MPa အထိရောက်သောအခါ အပေါက်ပေါက်ချိန်သည် စင်တီဂရိတ် ၁၅၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (°C) အထိ တက်လာပါသည်။ ၀.၈ MPa အထိရောက်သောအခါ အပေါက်ပေါက်ချိန်သည် စင်တီဂရိတ် ၁၈၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (°C) အထိ တက်လာနိုင်ပါသည်။

> ဤသည်မှာ ဖိအားလုံလောက်စွာပေးနိုင်ပါက ရေသည် ရိုးရာအကန့်အသတ်ကို လွယ်ကူစွာ ကျော်လွန်နိုင်ပြီး စင်တီဂရိတ် ၁၂၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (°C)၊ ၁၆၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (°C) သို့မဟုတ် ၁၈၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (°C) တွင် တည်ငြိမ်သော အထွက်အဝေးမြင့်မားသော အပူလွှဲပေးရေးအရည်အသွေးကောင်းမှုဖြင့် ရှိနေနိုင်ကြောင်း ဆိုလိုပါသည်။

အဆင့် ၄- တည်ငြိမ်သော လုပ်ဆောင်မှု – ဆောလီနွိုက် ဗာလ်ဗ်၏ အမျှခြေညီမှု

စနစ်ဖိအားသည် သတ်မှတ်ထားသောတန်ဖိုး (ဤတန်ဖိုးသည် ပန်းခြောက်ရန် အပူခါးသတ်မှတ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်) သို့ ရောက်လာပါက လုပ်ငန်းသည် “ဗားလ်ဗ်ကို ပိတ်ပြီး မေ့သွားခြင်း” ဟု ရှုမြင်လေ့မရှိပါ။ အသိအမှတ်ပြုထားသော ထိန်းချုပ်မှုစနစ်သည် အပူခါးနှင့် ဖိအားအချက်အလက်များကို အဆက်မပါး စောင်းကြည့်ပြီး PID အယ်လ်ဂေါရီသမ်ကို အသုံးပြု၍ ဆိုလီနွိုက် ဗားလ်ဗ်၏ ဖွင့်ခြင်းနှင့် ပိတ်ခြင်း အကြိမ်ရေအား ထိန်းညှိပေးပါသည်။ ဖိအားနိမ့်ပါက ဗားလ်ဗ်သည် အပြည့်အဝ ပိတ်နေပါမည်။ ထို့ကြောင့် စနစ်သည် ဖိအားနှင့် အပူခါးကို အမြန်ဖွံ့ဖြိုးစေပါသည်။ ဖိအားသည် အများဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်လာပါက ဗားလ်ဗ်သည် အနည်းငယ်သာ ဖွင့်ပြီး အပိုအင်အားကုန်လေးမှုကို အနည်းငယ်သာ ဖွင့်ပေးကာ ဖိအားကို အမျှတ်ဖော်ပေးပါသည်။

ဤစက်လုပ်ငန်းစဉ်သည် အဆက်မပါး ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်နေပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အပူခါးသည် ±0.1°C အတိအကျဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အပူခါးအဆင့်တွင် တည်ငြိမ်မှုရှိလာပါသည်။

အပူခါးအမြင့်မှ ရေပွက်ခြင်းအပူခါးထိန်းချုပ်မှုစနစ်၏ အဓိက အကျေးဇူးခုနှစ်များ

အသုံးများသည့် လုပ်ငန်းများ - ဘယ်လုပ်ငန်းများက အကျိုးကျေးဇူးရရှိသနည်း။

အထက်ဖော်ပြပါ ရေအပူချိန်ထိန်းညှိစက်သည် စွမ်းဆောင်ရည်အထူးကောင်းမှုကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းများတွင် အရေးကြီးသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။

တိကျသော ထုံးသွင်းခြင်း – အလင်းဖောက်မှု မှန်ပေါင်းများ၊ အလင်းလမ်းညွှန်ပြားများ၊ လေဆာဒီစ်များနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်းများ၏ ချိတ်ဆက်မှုအစိတ်အပိုင်းများကဲ့သို့သော ထုတ်ကုန်များအတွက် အပူခါးမှုအနည်းငယ်မျှသော ပြောင်းလဲမှုများသည် မှုန်းချို့မှုများ၊ ပုံပျက်မှုများ သို့မဟုတ် ကျန်ရှိသော ဖိအားများကို ဖော်ပေးနိုင်ပါသည်။ ဤစနစ်သည် အလွန်တည်ငြိမ်သော အပူခါးမှုအရင်းအမြစ်ကို ပေးစေပြီး ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းကို သိသိသာသာ မြင့်တက်စေပါသည်။

စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် အီလက်ထရွန်နစ်ထုတ်လုပ်ခြင်း – ဝေဖာသန်းသုံးခြင်း၊ ဓာတ်ပုံအကာအရံ ခြောက်သွေ့ခြင်းနှင့် LCD ပြားများ ချိတ်ဆက်ခြင်းကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းစဉ်များတွင် တိကျသော အပူခါးမှုထိန်းချုပ်မှုနှင့် အမှုန်များနှင့် အိုင်ယွန်များ မပါဝင်သော သန့်ရှင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုအပ်ပါသည်။ ဤအရေးကြီးသော အချက်များအတွက် ရေသည် ဆီထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပါသည်။

ဓာတုနှင့် ဆေးဝါးလုပ်ငန်းများ – ပုံသဏ္ဍာန်ပေးထားသော အပူခါးမှုဖြင့် ဓာတုပြောင်းလဲမှုများနှင့် အစေးထုတ်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် တိကျပြီး တစ်သောင်းတည်းသော အပူခါးမှုထိန်းချုပ်မှုကို လိုအပ်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဓာတုပြောင်းလဲမှုများသည် တစ်သောင်းတည်းဖြစ်ပြီး ဆေးဝါးအရည်အသွေးသည် တည်ငြိမ်မှုရှိပါသည်။

မက်ဂနီဆီယမ်-အလူမီနီယမ် သေးငယ်သော ပုံစံဖော်ခြင်း – အပူချိန်မြင့်မှုဖော်ပုံစံဖော်ခြင်းတွင် ပုံစံဖော်ခြင်းပုံစံ၏ အပူချိန်သည် ဖြည့်သွင်းမှုအပ behaviour နှင့် မျက်နှာပုံစံအရည်အသွေးကို တိုက်ရိုက်အကျေးဇူးပေးပါသည်။ အပူချိန်မြင့်မှုအတွက် သန့်ရှင်းပြီး ထိရောက်မှုရှိသော အရင်းအမြစ်ကို ပေးစေရန် ရေအပူချိန်ကို ရေနွေးငွက်အပူချိန်ထက်မြင့်မှုဖော်ပေးသည့် ယူနစ်သည် အတိကျမှုမြင့်မှုရှိသော ပါးလွဲသော ပုံစံဖော်ခြင်းများကို ထုတ်လုပ်ရန် အထောက်အကူပေးပါသည်။

ရော်ဘာနှင့် ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများကို ပုံစံဖော်ခြင်း – ရော်ဘာ မှုန်းခြင်း၊ ကာဗွန်ဖိုင်ဘာ ပရီပရက် အပူချိန်ထိန်းခြင်း၊ လေပေါ်တာဘိုင်န် အမိုးအကာ ပုံစံဖော်ခြင်း စသည့် လုပ်ငန်းစဉ်များသည် ၁၂၀–၁၈၀°C အပူချိန်အတွင်း အပူချိန်မှန်မှန်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤယူနစ်သည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်ပါသည်။

သစ်ခေတ်စွမ်းအားအသစ်များ ထုတ်လုပ်ခြင်း – လစ်သီယမ်-အိုင်ယွန် ဘက်ထရီ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများကို ဆွဲထုတ်ခြင်း၊ အီလက်ထရုဒ် အလွှာများကို ခြောက်သွေ့စေခြင်း စသည့် အဆင့်များတွင်လည်း အပူချိန်မြင့်မှုကို တည်ငြိမ်စွာနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရစွာ ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်ပါသည်။

အများပြုမှတ်မှုများကို ဖြေရှင်းပါ

မေးခွန်း – ၁၂၀°C သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်သော ရေသည် ပိုက်လိုင်းများကို မှုန်းစေမည်မဟုတ်ပါလော။

က: ပိတ်ထားသောစနစ်တွင် အရည်လျော်သောအောက်ဆီဂျင်အများစုသည် အစေးထုတ်ခြင်းအဆင့်တွင် ဖယ်ရှားပေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် စနစ်အလုပ်လုပ်နေစဉ် အောက်ဆီဂျင်ပမာဏသည် အလွန်နိမ့်ပါသည်။ လေထုနှင့် ထိတွေ့နေသော ဖွင့်ထားသောစနစ်တွင် ရှိသည့် အောက်ဆီဂျင်ပမာဏထက် အလွန်နိမ့်ပါသည်။ 304 သို့မဟုတ် 316 စတီလ်သံမဏိကို အသုံးပြုပါက ရေရှည်တွင် စနစ်အလုပ်လုပ်ရာတွင် အကူအညီမလိုပါ။

မ: ဆိုလီနွိုက်ဗားလ် ပျက်သွားပါက စနစ်ပေါက်ကွဲမည်လား။

က: ကောင်းမွန်စွာဒီဇိုင်းထုတ်ထားသောစနစ်တွင် လုံခြုံရေးအလွှာများ အများအပြားပါဝင်ပါသည်။ အထိန်းအက်သော လုံခြုံရေးအောက်ဖိအားဖွငေးသော ဗားလ်ဗ် (အထိန်းအက်သောအောက်ဖိအားဖွငေးသောအခါ အလိုအလျောက်ဖွငေးသည်)၊ စနစ်အတွင်းရှိ ဖိအားကို အမြဲတမ်းစောင်းကြည့်ခြင်းအတွက် စန်စားများနှင့် အပူချိန်များ/ဖိအားများ အလွန်များပါက အသိပေးခြင်းနှင့် စနစ်ကို အလိုအလျောက်ပိတ်ပေးခြင်းတို့ဖွင့်ထားပါသည်။ ဆိုလီနွိုက်ဗားလ် ပျက်သွားပါကပါ လုံခြုံရေးဗားလ်ဗ်သည် စနစ်ကို ကာကွယ်ရန် နောက်ဆုံးအဆင့်အဖြစ် အလုပ်လုပ်ပါသည်။

မ: သံမဏိဆီအသုံးပြုသော ယူနစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်မှုစရိတ်ကို ဘယ်လောက်အထိလျှော့ချနိုင်ပါသည်။

A: အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ရေအခြေခံစနစ်တွင် မီဒီယာကုန်ကျစရိတ်သည် သုညနီးပါးဖြစ်ပြီး (ရေအနည်းငယ်ကို တစ်ခါတစ်ရံသာ ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်သည်)၊ ပုံမှန်ဆီလဲခြင်း၏ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် စက်ရပ်တန့်မှုကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ရေသည် အပူကို ပိုမိုထိရောက်စွာ လွှဲပြောင်းနိုင်ကာ အပူပေးစက်များ ပိုမိုကြာရှည်စွာ အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ရေရှည်လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှု ကုန်ကျစရိတ်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၃၀ မှ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း နိမ့်ကျပါသည်။

အဆုံးသတ်

သင့်အင်ဂျင်နီယာက ဖော်ပြခဲ့သော "overflow solenoid valve" သည် သေးငယ်သည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ရေအပူချိန်ထိန်းကိရိယာများတွင် ၁၀၀°C အပူချိန် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွှားရန် သော့ချက်ဖြစ်ပါသည်။ ပိတ်ထားသောစနစ်နှင့် တွဲဖက်ပါက အဆူးပူချိန်အထက် ရေယူနစ်သည် ဆီအခြေခံယူနစ်များထက် စွမ်းဆောင်ရည် သာလွန်မြင့်မားသည့်အပြင် သန့်ရှင်းမှု၊ ထိရောက်မှု၊ တိကျမှုနှင့် ဘေးကင်းမှုတို့ကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ထိပ်တန်းထုတ်လုပ်မှု အသုံးချမှုအများစုအတွက် နှစ်သက်ဖွယ် အပူချိန်ထိန်းသိမ်းမှု ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပါသည်။

သင်သည် ၁၀၀°C အထက် အပူခါးမှုလိုအပ်ပါက သီးခြားအဆီစနစ် (thermal‑oil unit) ၏ အဆီညစ်ပတ်မှုနှင့် ထိန်းသိမ်းရေးစရိတ်များဖြင့် အခက်အခဲရှိပါက ဆိုလီနွိုက်ဗားလ်ဖွင့်ထားသော ပိတ်ထားသောစနစ်ပါ ရေအချိန်အပူခါးမှုထိန်းချုပ်စနစ်သည် သင်ရှာဖွေနေသည့် အဖြေဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ရေအခြေပြု အပူခါးမှုထိန်းချုပ်မှုနေရာတွင် ၁၀၀°C အထက်သို့ အများကြီးပိုမိုကျယ်ပေါင်းပါသည်။